Etiketak

Argitalpen aipagarria

NOR NAIZ NI?

2017(e)ko urtarrilaren 25(a), asteazkena

VISITA A TABAKALERA

BUENAS TARDES A TODOS!


Como bien os dije ayer, hoy hemos tenido el placer de visitar la exposición de Pauline Doutreluingne. Esta exposición se puede visitar estos días en Donostia, en el edificio Tabakalera. El título de este certamen es Agencias de Organismo Vivientes.
Esta exposición nace como resultado de una residencia que tuvo lugar exactamente en noviembre de 2015. La construcción de esta exposición partió de una base conceptual y se ha ido definiendo a través de la investigación, las entrevistas y las conversaciones con artistas.
En esta visita, hemos podido contemplar en diferentes salas unos videos y unas obras de arte. Dicha exposición, estaba dividida en tres zonas diferentes.
En la primera de ellas, hemos podido observar varios videos y diapositivas sobre la naturaleza; como por ejemplo, renos en la nieve, jardines, paisajes…
Por una parte, estas diapositivas nos han parecido muy relajantes y a la vez hemos podido reflexionar sobre un medioambiente limpio. Por otro lado, hemos tenido la oportunidad de quedarnos todo el tiempo que queríamos observando y analizando dichas imágenes, notando en nuestro interior sentimientos de tranquilidad.
En la segunda zona, nos hemos adentrado más en los conceptos que quiere tratar la autora; es decir, en la comunicación entre diferentes organismos vivientes. En esta zona hemos podido visualizar la diversidad de la sexualidad en el océano mediante un video.
Para ello, disponíamos de un video llamado “Ziggy and the Starfish” en el que se puede ver la reproducción de una estrella de mar en las condiciones en las que hoy en día se encuentra el océano. Además, para introducirnos en ese contexto la autora ha utilizado una serie de piedras sonoras que se movían en torno a un eje.
Según lo que hemos podido observar, Anne Duk, la creadora, ha querido concienciarnos sobre el cambio que puede producir el cambio climático en el medio ambiente y más concretamente, en la reproducción marina.
En la última zona, hemos podido observar varios elementos, como una exposición de cerámica, documentos en distintas vitrinas, esculturas hechas con material de reciclaje y también hemos tenido la opción de visualizar una producción sobre distintos animales.
Una de las obras que más nos ha llamado la atención ha sido la de Tere Recarens, que estaba compuesta por unas telas con frases y unas teteras decoradas. La artista después de varios meses en Malí entrevistando a personas de diferentes grupos sociales y las relaciones que había entre estos, quiso destacar las frases que más le habían inspirado. Hemos querido incidir en esta, porque al contrario de las demás en esta se centra en las relaciones humanas, y creemos que dada nuestra profesión es la que más nos puede inspirar.
Aquí os dejo unas cuantas fotos y videos  que he podido tomar  durante la visita:



   




Video de la primera zona




Obra de Anne Duk sobre la sexualidad marina
Piedras sonoras
Elementos de la zona tres
Obra de Tere Recarens, sobre las relaciones humanas.
EGUZKITIC taldea Tabakelaren




En esta última foto aparecemos las participantes del grupo “EguzkiTIC”, de izquierda a derecha: Haizea Ormazabal, Ainara Mantxola, Ainhoa Larrea y Irati Orozco. Y en la fila de abajo se encuentra, Irune Martinez de Estarrona.


Para finalizar, hemos de decir, que ha sido una exposición muy entretenida e interesante. Gracias a ella, hemos podido apreciar la importancia del medio ambiente a través de las nuevas tecnologías, que nos permiten llegar a sitios a los cuales sin ella sería imposible llegar.


Si os ha gustado la información que facilitamos en esta entrada, os animamos a leer la explicación sobre la exposición y visitarlo en el centro de cultura contemporánea Tabakalera, en Donostia.

¡¡Hasta la próxima!!

2017(e)ko urtarrilaren 24(a), asteartea

¡BIENVENIDOS LECTORES!

¡Buenos días!


Quería daros la bienvenida un año más a una nueva aventura. El año pasado cree este blog para recopilar todos los trabajos que realizábamos en la asignatura de Didáctica General. Fue una experiencia nueva e interesante, ya que a medida que iba escribiendo sobre temas diferentes iba comprendiendo y aprendiendo conceptos nuevos.

Hoy, día 24 de Enero de 2017,  vuelvo de nuevo para hablaros de una nueva asignatura, “Las Tecnologías de la Información y Comunicación en la Educación Infantil”.  El profesor, en este caso, José Miguel Correa, nos ha explicado como trabajaremos este cuatrimestre. Para ello, nos ha facilitado un PowerPoint, lo cual se nos ha hecho más fácil entender en que va consistir la asignatura y hemos podido comprender mejor los trabajos que realizaremos y de que manera iremos trabajando. Aquí os dejo el enlace para que podáis echarle un vistazo al PowerPoint: Blog de Jose Miguel Correa

Sin embargo, antes de empezar a explicarnos la presentación, el docente nos ha hablado sobre las tecnologías y el peligro que pueden llegar a tener estas en la red, y más concretamente en nuestra vida cotidiana, laboral, etc. Además, el profesor quiso relacionar este tema con nuestra profesión, y nos  planteó la siguiente pregunta: ¿En la Educación Infantil  hace falta que la tecnología esté dentro del aula?

Nada más realizar la pregunta, me quede reflexionando y me pareció una pregunta muy interesante y muy útil para poder relacionarla con nuestro futuro trabajo.
En mi opinión, aunque las tecnologías se utilicen día a día en nuestra vida cotidiana, es verdad que es inhabitual verlas en las aulas, sobre todo, en las de Educación Infantil. 
Este año, asistí a mis primeras prácticas y he de decir que en las aulas de este colegio el material tecnológico que se utilizaba era escaso; es decir, usaban muchos materiales para que los niños y niñas mediante el juego desarrollaran sus capacidades, como por ejemplo, juguetes, pinturas, animales, etc. pero no empleaban muchos materiales para que los alumnos pudieran empezar a relacionarse con las nuevas tecnologías.




Resultado de imagen de niños tecnologia en el aulaPor ello, me parece importante que se empiecen a utilizar más a menudo estos tipos de materiales,  porque de esta manera los niños van a poder relacionarse con estas y al fin y al cabo con la realidad que estamos viviendo en la sociedad. Además, utilizar diferentes formas de aprendizaje puede llegar a ser muy enriquecedor para el alumno, ya que, este va a estar más motivado e interesado en aprender conceptos nuevos, siempre y cuando estos se empleen con medida y sin abusar.


Siguiendo con la presentación, el profesor nos ha explicado los trabajos que realizaremos en esta asignatura, las cuales me han parecido muy interesantes y sentimentales por el hecho de tener que entrevistar a nuestros abuelos y abuelas.
Más adelante, el profesor nos ha comentado que mañana  visitaremos una exposición llamada "Agencias de Organismo Vivientes" en Tabacalera, un centro cultural situado en San Sebastián. 

Una vez terminada la presentación, el profesor nos ha dejado tiempo para organizar los grupos y crear nuestro blog; yo he aprovechado el del año pasado, ya que, me parece enriquecedor tener todas las asignaturas en conjunto y poder revisarlas o seguir escribiendo sobre estas.

En resumen, podría decir que me ha parecido una asignatura interesante, y me gustaría empezar a trabajar y realizar grandes trabajos, además de proporcionaros entradas útiles.

¡Nos vemos mañana en Tabacalera! ¡No os olvidéis pasaros por aquí!


2016(e)ko maiatzaren 14(a), larunbata

PAPER ZORROA

Kaixo irakurleok:

Lauhilekoa bukatzen ari da jada, eta irakasleak kurtso osoan zehar landutako gaiak idazki honen bitartez adieraztea proposatu digu.

Lauhilekoan zehar, hainbat gai landu ondoren, horiei buruzko hausnarketa blogean partekatzen joan gara. Hasteko, irakasleak guri ezagutzeko "Nor naiz ni?" jarduera egin genuen. Bertan guri buruzko informazioa jaso zezakeen, (gure izena, adina, nongoak garen…) 

Behin hau eginda, didaktikarekin zerikusia duten lanak burutzen hasi ginen. Lehenengo lana altxorraren kutxa izan zen; bertan haur hezkuntzari lotutako 10 argazki igo behar genituen, non gure bizipenak eta nola sentitzen ginen azaldu behar genuen.                       Ariketa hau oso interesgarria izan zen gure esperientzia narratzen dugun bakoitzean, maisu edo maistra bezala sortzen dugun identitatea garatzeko aukera eskaintzen baitiogu gure buruari.

Bigarren ariketa, argazkiak aztertzea izan zen. Horretarako irakasleak hainbat argazki erakutsi zizkigun eta bikoteetan jarrita horiei buruzko hausnarketa egin genuen (bat gatozen argazkiarekin, gaizki edo ongi iruditzen zitzaigun eta zergatik…) 

Hirugarren ariketa, bigarrenaren antzeko ariketa izan zen baina argazki bat eman beharrean esaldi bat eman zigun. Bertan, esaldi horri buruzko iritzia eman genuen.
Gai hauek jorratu ondoren curriculumari garrantzia eman genion, hurrengo ariketa egiteko beharrezkoa egin zitzaiguna. Hainbat curriculum ezberdin ezagutu genituen eta ondoren Heziberriko zenbait artikulu irakurri ondoren, lehen azaldutako altxorraren kutxarekin lotu genituen. 

Curriculumarekin jarraituz, irakasleak zehaztapen mailei buruzko taula bat betetzeko proposatu zigun. Horretarako bi testu irakurtzeko eskatu zigun: Acaso eta Neurek idatzitako “el curriculum oculto visual: aprender a obedecer a través de la imagen" eta Jaume Sarramonarena. 

Bestalde, irakasleak hainbat testu eman zizkigun eta guk hauen ideia nagusiak atera behar genituen. Testuak hauek ziren: "La narrativa como texto principal: Incluirse en el texto", "Cuando  los profesores escriben: sobre redes y apendrizajes" eta "Cajas de vida: Paisajes que nos narran".

Curriculuma alde batera utziz, ikaskuntza prozesuan oinarritutako metodologiaz aritu ginen bi egunez.

Lehenengo egunean proiektuetan zentratu ginen, irakasleak zer dakigu eta zer ikasi nahi dugun galdetu zigun; klasean eztabaidatu ondoren, irakasle batek bere ikastolan aurrera eraman zituen bi proiektu erakutsi zizkigun.

Bigarren egunean ariketa berdina egin genuen baina txokoetan oinarrituz. Hori bukatu ondoren, bi ikaskuntzei buruzko berdintasun eta desberdintasunak ateratzeko eskatu zigun. 

Hurrengo ariketa egiteko talde bakoitzari testu bat irakurtzeko proposatu zigun.  Irakurri eta aztertu ondoren gure testuak beste taldeen aurrean aurkeztu behar izan genituen. Gure kasuan, “la ciudad de los niños” testua egokitu zitzaigun. 
Ikaskuntzekin jarraituz, hainbat metodologien arteko berdintasun eta desberdintasunak taula batean idazteko proposatu zigun, adibidez, Decrolyren metodologia, tailerrak, proiektuak...

Amaitzeko, hainbat aste egon gara unitate didaktiko bat prestatzen, non, helburuak, edukiak, jarduerak, eta ebaluazio mota azaldu behar genituen. Guk hautatutako unitate didaktikoa sentimenduei buruzkoa izan da.

UNITATE DIDAKTIKOA

Kaixo!
Gaurkoan, aste batzuetan zehar egindako unitate didaktiko bati buruz hitz egingo dizuet. Unitate didaktikoa aurrera eramateko sentimendu eta emozioen gaia aukeratzea erabaki genuen, alde batetik, gai oso interesgarria delako; izan ere, bakoitzak zer sentitzen duen eta sentimenduak nola adierazten diren jakitea ezinbestekoa delako; eta bestetik, ikastetxetan oso gutxitan lantzen den gai bat delako. 

Hori dela eta, helburu, eduki eta jarduera batzuk planteatu ditugu, sentimenduak eta emozioak lantzeko era dinamiko batean baina, horrez gain, hauei esker, haurrek ere zenbait konpententzia garatzen dituzte : hala nola, hizkuntza- eta literatura komunikaziorako konpetentzia, arterako konpetentzia, konpetentzia motorra eta konpetentzia sozial eta zibikoa. 

Hemen uzten dizuet hainbat astetan zehar burututako unitate didaktikoa: 



: 




2016(e)ko apirilaren 24(a), igandea

METODOLOGIAK

Kaixo, ostiralean lau metodologia ezberdinei buruzko artikulu batzuk irakurtzea eskatu ziguten eta hauen ezaugarri esanguratsuenak ateratzea. Hona hemen gure taldeak eginikoa:

DECROLY METODOLOGIA

Decrolyk diseinatutako eredu pedagogiko hau globalizazioan oinarriturik dago. Bere helburu nagusia gizartean integratzeko hezkuntza bide egokiena lantzea da eta horretarako bi aspektu hartu behar ditugu kontuan:

  1. Gizarteratzeko beharra
  2. Haurren egoera eta beharrak 
Hau gauzatzeko irakasle, ikasle eta gurasoen rola ezinbestekoa da. 
  • Irakaslearen rola: Alde batetik, interesguneak aukeratzeko haurren beharrak zeintzuk diren eta huaen egoera soziala nolakoa den behatu behar du. Gainera, aukeratutako gaiak behar eta interes ezberdinak asetu behar ditu. Bestetik, irakaslea aktiboa izan behar du, bere imaginazioa eta sormena erabiliz beti ere. Bukatzeko, etengabe formatzeko nahia izan behar du.
  • Ikaslearen rola: Ikaslea aktiboa izan behar du, bere parte hartzea etengabekoa izan behar da; gaiak bere interesekoak izateak rol hau betetzea erraztuko du, jakinmina handiagoa izango baita.
  • Gurasoen rola: Hauen parte hartzea oso garrantzitsua da; alde batetik ikasleen interesak etxean ere lantzeko eta bestetik, haien ekarpenak oso aberasgarriak direlako.
Metodo honek hiru fase ezberdin dauzka:

1.  BEHAKETA: zuzena edo zeharkakoa izan daiteke.
  • Zuzena: Irakasleak haurren parte hartzea sustatuko du eta etxetik landutako gaiaren inguruko materialak (landareak, animaliak...) ekartzera gonbidatuko dituzte; horrela horiek behatu ahal izateko eta haien buruan irudi finkoak sortzeko. 
  • Zeharka: Aukeratutako gaiak azterketa egiteko aukera ematen ez duenean egiten da. Material horiek ez dituztenez filmak, argazkiak... erabiltzem dira.
2.  ASOZIAZIOA: Etapa honetan landutako gaiak analizatzera eta errealitatearekin erlazionatzera helduko da ikaslea.
  • Espaziala: Bitan sailkatu daitzeke; alde batetik, egoera eta norabidea (lantzen diren objektuak lokalizatzeko eta izendatzeko) eta bestetik, forma eta tamaina (deskribapena egiteko). 
  • Denborazkoa: Hauetarako segida (lehen-orain, iragana-oraina-etorkizuna), iraupena (asko-gutxi) eta aldiberekotasuna bezalako kontzeptuak erabiliko dira.
  • Kausazkoa: Haurren interesa pizteko erabiltzen dira galdera hauek. 
  • Erabilera eta lana: Lantzen diren erabilpena zein den ezagutuko dute eta gizakiarekin zer erlazio daukaten ohartuko dira. 
  • Etikoak, moralak eta sozialak: Jarrera pertsonal eta sozialetan sakontzen laguntzea eta arauen beharraz jabetzea.
3.  ADIERAZPENA: Haurrek gaitasun linguistikoa, matematikoa, gorputzezkoa, plastikoa eta musikala barneratuko ditu fase honetan. Horrez gain, haurrak bere pentsamendua bultzatzen duen guztia ulertzera helduko da. 

Metodo honekin bukatzeko bere espazio eta denboraren antolakuntzaz aipamen batzuk egingo ditut:
  • 15 urte bitarteko eskolak eremu natural batean kokatuta egongo dira, ingurunearekiko harremana bermatzeko.
  • Eskolak haur kopuru mugatua izango du eta adin eta sexu ezberdinetako umeak egongo dira.
  • Gelak auditorio modukoak izan beharrean, tailer txiki baten itxurakoak izango dira.
  • Zailtasunak dauzkaten haurrak beste gela berezi batera joango dira eta bertan, irakasle aditu bat izango dute haien laguntzarako. 
Ebaluazioari dagokionez ez da ezer aipatzen artikuluan. 

TAILERREN METODOLOGIA

4-5 URTEKOENTZAKO TAILERRAK
  •  Irakaslearen rola: Ez du klasea zuzentzen eta laguntzaile bat izango du.
  •   Ikaslearen rola: Hasieran indibidualki egiten dute lan, ondoren taldean bat egiten dute eta azkenik eginiko lana ikaskide guztien aurrean aurkezten dute.
  • Denboraren antolakuntza: 45 minutu gutxi gora behera.
  • Espazioaren antolakuntza: Gela osoan zehar.
  • Ebaluazioa: Irakasleak behatzailearen papera izango du. Haurrek eginikoa behatuko du eta ikusitakoa erregistratu.
  •  Helburua: Arazo matematikoen aurrean soluzioak bilatzea.

4-6  URTE BITARTEKOENTZAKO TAILERRAK
  • Irakaslearen rola: Irakaslearen rola behatzailarena izango da, batzuetan haurrak laguntza behar badu, honek lagundu egingo dio eta klaseari hasiera emateko, arazo bat planteatuko du.  
  •  Ikaslearen rola: Gehienetan indibidualki arituko dira lanean, nahiz eta batzuetan taldeka aritu. Saio amaieran, haur bakoitzak arazoaren emaitzetara nola iritsi den azaldu beharko du gela osoaren aurrean.
  • Denboraren antolakuntza: Librea
  • Espazioaren antolakuntza: Normalean gela osoa erabiliko dute, nahiz eta batzuetan txoko zehatz batzuetan ibili.
  •  Ebaluazioa: Haurrak eginiko lanak jasotzeaz arduratzen da irakaslea. Jarduera ezberdin ugari egiten dituzte, marraztu, grabatu, bideotxoak egin… horiek guztiak kontutan hartzen ditu eta horiei buruzko ebaluazioa egiten du.
  • Helburuak: Arazo matematikoen aurrean soluzioak aurkitzea.
TXOKOEN METODOLOGIA:

Txokoen metodologian, irakasleak behatzailearen eta gidatzailearen papera dauka. Bere esku hartzea handia da eta horri esker , metodologia mota hau dinamikoa eta arrakastatsua bihurtzen da.Haurrei libreki jarduten uzten die, arauak errespetatuz noski, eta aktiboki  egiten dute lan.

Metodologia honetan, haurrek lan egiteko espazio ezberdinak daude, bakoitzean ekintza  jakin bat egiteko aukerarekin.

Txokoetako taldekatzeak zenbaitetan libreak izan daitezke eta bakarrik egon nahi badute libreki jarduteko aukera daukate. Proiektuetan, aldiz, gela osoa aritzen da jarduera berdina egiten, askatasun hori gabe.

Jardueren inguruan ere desberdintasunak daude, proiektuetan jarduerak aurretik zehaztuak daude; txokoetan ere bai baina ez beste metodologian bezain zorrotz planifikatuak. Txokoetako denbora ez dago proiektuetakoa bezain zehaztua, denbora epe bat eskaintzen zaio jarduera horri baina malgutasunez jarduten da.

Azkenik, esan beharra dago umeek daukaten askatasuna azpimarratzekoa dela, autonomia bereganatzen joatea metodologia honen abantaila garrantzitsua baita.

PROIEKTUAK

Proiektuetan oinarritutako metodologian ikasleak mundu errealean moldatzeko prestatzen dituzte; izan ere, gaur egungo gaiak inolako arazorik gabe planteatzen dituzte, halanola, maitasuna, heriotza, etab.
Baina, hasteko, metodologia hau aurrera eramateko jarraitu behar diren ezaugarriak azaltzea interesgarria izango litzateke:
  •          Ikasleen eta irakasleen arteko harremana eta komunikazioa ondo antolatu behar da.
  •       Imajinazioa lantzea.
  •      Esperientzia transmititzea, programari uko eginez.


Proiektuaren metodologia oso interesgarria da, garai bateko eskoletan zeuden jarrerak desagerrarazi nahi dituztelako, hau da,  ez zaio pertsona bati inteligentzia hitza egokituko nota onak ateratzen baditu.

Hori dela eta, irakaslearen papera gidatzea izango litzateke, haurrek dituzten ikuspuntuak garatu beharko dituzte. Gainera, dinamikoa, motibatzailea eta bultzatzailea izan behar da. 

Horrez gain, landu beharreko gaiak ikasleen interesen araberakoak izango dira; beraz, ikasleak elkarlanean arituko dira, motibatuak egongo dira eta parte hartuko dute.

Bukatzeko, metodologia honek zortzi helburu dituela esan beharra dago:


  • ·         Gai desberdinak landu jakinduria sustatzeko.
  • ·         Teoria ikasitako esperientziekin lotzea edo erlazionatzea.
  • ·         Ikasle bakoitzaren gaitasunetara egokituz indibidualki ikastea.
  • ·         Ikasitakoa errealitatean ikustaraztea.
  • ·         Talde lana bultzatzea.
  • ·         Errealitatea aztertuz bakoitzaren izaera garatzea.
  • ·         Ikasle zein irakasleen arteko komunikazioa egokia izatea.
  • ·         Bai irakasleek, bai ikasleek ebaluatzea. 
 Espero dut zuen gustuko izatea.

2016(e)ko martxoaren 19(a), larunbata

LA CIUDAD DE LOS NIÑOS


Kaixo!
Aurreko astean. astelehenean, irakasleak taldeka jartzeko proposatu zigun eta ondoren hainbat testu banatu zituen, hauek irakurtzeko eta aztertzeko. Geroago esan zigun ostiralean hauen aurkezpen txiki bat egiteko.

Gure taldeari bi testu egokitu zitzaizkion, LA CIUDAD DE LOS NIÑOS izenekoak. Hauek irakurri eta aztertu ondoren, hauen hausnarketa txiki bat egingo dut.

Orain dela hamarkada batzuk, umeak askeago jolasten zuten kalean, lagunekin eta ez zuten parke bat behar jolasteko izan ere, naturarekin harremanetan jartzen ziren eta ez zeuden gurasoen ordutegien menpe egon behar.

Gaur egun aldiz, egoera asko aldatu da; globalizazioaren ondorioz, auto eta eraikin ugari daude. Hori dela eta, gurasoek gehiegi babesten dituzte haien umeak, parkera edo ikastolara elkarrekin joaten dira eta normalean umeak gurasoen ordutuegietara ohitu behar dira.
Horrez gain, askotan gurasoek musika edo ingelesa klaseetara apuntatzen dituzte haien seme-alabak,azken finean etorkizunerako "baliogarriak" izango diren jardueretara, eta modu horretan, umeak ez dauka denbora libre ezta jolasteko, ezta erlaxatzeko...

Egoera honi aurre egiteko Francisco Tonuccik proiektu bat aurrera eraman zuen, "la ciudad de los niños" deitutakoa. Beraren ustez,  hiri bat osatzeko ezinbestekoa zen haurraren parte hartzea, hau da, proiektu honen helburua haren esanetan zen. "crear una ciudad educadora", eta horretarako umeen parte hartzea ezinbesteko zen, umeak hiriaren parte baitira.

Proeiktua burutzeko, ikastola bakoitzeko mutil eta neska bat hartu zituen eta asanblea (consejo de niños) moduko bat egin zuen, non ume guztiak hiri horretako alkatearekin biltzen ziren, haien ideiak edo proposamenak entzuteko,

Hauetako batzuk jarriko ditut:
- Bakarrik jolastu nahi dugu.
- Ikastolara bakarrik joan nahi dugu.
- Ez ditugu parkeak nahi, natura nahi dugu, belarra, harriak...
- Auto gutxiago nahi ditugu.
- Askatasunez jolastu nahi dugu.

Hauetako proposamen batzuk konpontzeko, hainbat idei pentsatu zituzten; hala nola, ikastolara bakarrik joateko, kaleko dendariak adibidez, umeak lagundu ahal zituzten arazoren bat izanez gero, eta modu horretan umeak zein gurasoak laisago geldituko ziren.




 Bukatzeko, esan beharra daukat, irakurgaiak oso interesgarriak direla eta mundu guztiari animatzen diot hauek irakurtzera, proiektua oso interesgarria delako, eta batez ere, gaur egungo egoera aldatzeko bidea erakusten digutelako.

Espero dut zuen guztuko izatea, eta ez ahaztu: UMEAK ERE GARRANTZITSUAK DIRA ETA GIZARTEAREN PARTE DIRA, BERAZ, HAUEK ERE ERABAKI DEZATELA!!


2016(e)ko martxoaren 16(a), asteazkena

TXOKOEN ETA PROIEKTUEN ARTEKO BERDINTASUNAK


Kaixo irakurleok!

Gaurkoan, txoko eta proiektuen arteko berdintasunak argitaratzeko proposatu zigun irakasleak. Horretarako, taula bat egitea pentsatu dut, irizpide batzuei jarraituz; hala nola, espazioa, denbora, irakaslearen papera, etab. 
Espero dut zuen gustukoa izatea eta hobeto ulertzea bi ikaskuntzen hauen ezaugarriak.



PROIEKTUAK
TXOKOAK
BERDINTASUNAK
IRAKASLEEN PAPERA
Behatzea/ gidatzea/
laguntzea
Behatzea/
Laguntzea/
Gidatzea
Beraz, hauek dira bien arteko berdintasunak: Gidatzea, laguntzea eta behatzea.
IKASLEEN PAPERA
Sortzailea izan behar da, hau da,  parte hartu behar du, aurrezagutzak izan behar ditu eta elkarlanean aritu behar da.
Sortzailea eta aktiboa izan behar da, parte hartzea beharrezkoa da.
Sortzailea/
Parte hartzailea/
Aktiboa
ESPAZIOA
Gela osokoa izango da.
Taldeetan banatuko da.
Azkenean, jarduerak gelan egiten dira.
DENBORA
Ikasturtea osoan zehar edo denboraldi batean egiten da eta aurretik zehaztuta egoten da.
Ikasturte osoan egiten den metodoa da eta mugagabea izaten da.
Berdintasunak izan beharrean, desberdintasunak ditu. Izan ere, proiektuan zehaztuta dago eta txoketan, aldiz, mugagabea.
MATERIALA
Erabilitako materiala espezifikoa da.
Erabilitako materiala txoko bakoitzerako zehatza izango da.
Kasu honetan, desberdintasunak daude; batean materiala berdina izango da guztientzat, eta bestean, txoko bakoitzean ezberdina izango da.
Hala ere, material konkretu bat erabiltzen da.
IKASLEAK NOLA BANATZEN DIRA?
Denak batera  antolatzen dira.
Talde txikietan egoten dira.
Berdintasunik ez.
GAIAK
Ikasleak haien interesen arabera aukeratzen dituzte.
Irakasleak ezarritakoak.
Berdintasunik ez.